Echt praten met je partner

[julia]

Ik denk dat het behalve praten minstens zo belangrijk is om ook eens echt goed naar elkaar te luisteren.

[klokkie]

zeker

[mamamarianne]

Heel herkenbaar, ik heb ook een man die geen prater is. In het begin van onze realtie stoorde het me niet zo. Tot we langer samen waren. Ik heb wel eens gedacht van "man zeg toch eens wat je denkt of voelt! Moet ik dan alles uit je trekken? " Inmiddels zijn we weer jaren verder en hebben we een marriage course gedaan. Tijdens de cursus gingen we door de opdrachten eindelijk echt met elkaar praten en daarbij heb ik inmiddels ook gewoon geaccepteerd dat mijn man zo is. Sommige dingen kan je niet veranderen en dan kan je kiezen. Of je blijft je er steeds aan ergeren of je legt je erbij neer en neemt je man zoals hij is. Hij zal ongetwijfeld ook dingen hebben die hem wel eens storen aan mij maar inmiddels ook denken van "pff hier heb ik zovaak iets over gezegd, ik knap het zelf wel op"

[sylleke01]

ik ben dan nu wel single maar toch ook getrouwd geweest ,3x zelfs
mijn 1e man kreeg een fataal ongeluk

mijn 2e man kon ik niet mee praten ,ik was veel te dominant en hij was te veel saai naar mijn zin ,en met nog wat andere problemen heb ik de scheiding doorgezet,ik kan zelf wel praten maar als ik in de rede gevallen wordt door een man of me zin niet krijg ga ik schreeuwen tot ie wel luistert

mijn laatste man dacht ik mee te kunnen praten maar hij was een leugenaar en oplichter en een giga overspeler,hij ging continue vreemd met andere vrouwen en dan mocht ik niet eens boos worden ,die heb ik dus gewoon in z,n bijna blootje op straat gegooid,hij had alleen een badjas aan en zo is hij naar z,n veeeel jongere nieuwe vriendin toe gegaan

ik ben zonder vader opgegroeid ,
ik durf niet echt meer een relatie aan te gaan ,bang dat ik weer gekwetst wordt ,dus als ik iemand nodig heb om mee te praten bel ik een vriendin die altijd een luisterend oor voor mij heeft en precies weet wat ik bedoel

[mamamarianne]

kan me voorstellend dat je zegt Ik durf er niet meer aan te beginnen. Wel fijn dat je een vriendin hebt die je altijd een luisterend oor biedt als je het nodig hebt.

[Pola]

ik kan zelf wel praten maar als ik in de rede gevallen wordt door een man of me zin niet krijg ga ik schreeuwen tot ie wel luistert

Met bibberende knieen - ik ben een man - moet ik toch zeggen dat ik niet vind dat je dit "echt praten" kunt noemen.
Julia schreef het eerder al in dit topic:

Ik denk dat het behalve praten minstens zo belangrijk is om ook eens echt goed naar elkaar te luisteren.

En daarbij komt dan denk ik ook nog een stuk respect als er verschillend gedacht wordt over bepaalde zaken.

[Martine]

Ik kan me geheel in de opmerking van Pola vinden. Het gaat niet alleen om ik die gelijk moet krijgen of gehoord moet worden, het gaat ook om de ander.
Een gesprek betekent dat je beide kanten van een verhaal op tafel legt en naar elkaar luistert.

[sylleke01]

ik zei toch: ik ben niet geschikt om getrouwd te zijn ,
maar soms zijn mannen zo eigenwijs ,althans de mannen waar ik mee te maken heb gehad

[Pola]

Gelukkig geldt dat niet voor vrouwen.

[Yeel]

Waarom zou een man die dat niet kan of wil zijn gevoelens moeten uiten eigenlijk?
Is dat een soort van controle of "alles nog wel in orde is"?
Of is dat omdat je vindt je man moet hetzelfde reageren als jezelf, zodat je dat herkent en een vorm van geruststelling is?

Ik weet nie zoveel van mannen, ik ben een vrouw, en ken maar één man goed, en daar ben ik mee getrouwd
En ik heb gemakkelijk praten, want das de leukste man ter wereld tuurlijk
En nee... hij was geen prater, gaf dat ook aan, maar ik weet het zit goed,
hij hoeft ook niet hetzelfde als ik te zijn, ik hou juist van um omdat ie is zoals ie is..
Ik zei ook altijd geeft niks jij bent niet een prater, ik praat wel voor twee

[sylleke01]

mijn zoon Yordi is nu 10 en ik probeer nu al om gewoon af en toe is met hem te gaan zitten praten, en luisteren naar wat hij zegt ,omdat ik hoop dat als hij straks groot is dat hij dan wel kan zeggen wat hij denkt en voelt
maar ja de tijd zal het leren hoe hij wordt als ie groot
1 ding weet ik zeker ,hij is nu al een heel knap mannetje

[Elfje]

Mijn man is ook geen prater.
Dinsdag 2 nov. jl. hadden we hier huiskring en we hadden het toen over een profetie over de eindtijd die in onze kerk is uitgesproken. Aan de hand van die profetie waren er wat vragen op papier gezet en gingen we die later bespreken. Mijn man deelde z'n gedachten met de kring en ik hoor dan gewoon écht dingen die ik niet van hem wist! Heel mooi natuurlijk, maar jammer dat we samen geen diepe gesprekken hebben. Maar goed, we gaan niet voor niets a.s. woensdag van start met relatietherapie ;-)

[Happymom]

Mijn man is een geweldige prater en maakt graag contacten. Maar over het geloof vertelde hij niet uit zichzelf. Omdat ik er zelf veel mee bezig was, merkte ik dat ik er behoefte aan had om met hem er over te praten. Hij heeft al belijdenis gedaan en ik hoop het palmzondag te doen. Ik wilde leunen op hem, dat hij kon leiden in het geloof. Over zijn persoonlijke relatie met God kon vertellen. Ik wist eigenlijk helemaal niet of het wel leefde binnen in hem. We gaan samen wel naar de kerk, maar praten eigenlijk niet veel na. Ik heb het met hem erover gehad dat ik bepaalde verwachtingen had en behoefte had om over het geloof te praten. Ik ben meer iemand van waar het hart vol van is, stroomt de mond van over. Zo had ik laatst een geweldig mooie avond beleeft op belijdeniscath en ik ratelde (volgens hem) over de gesprekken en dat God zo duidelijk aanwezig was. Maar hij had echt zo iets van: wow, doe ff rustig, je vertelt nu zoveel achter elkaar. Toen was ik ook ff teleurgesteld, want ik wilde maar vertellen en vertellen. Ik heb dat besproken met hem. Hij weet dat het goed zit tussen God en Hem en hij praat geregeld met Hem. Alleen dat merk ik dan niet. Nu hebben we besloten om elke dag samen de avond af te sluiten met Bijbel lezen en dankgebed. En wat over het stukje wat we gelezen hebben te praten. (al ben ik dat nu voornamelijk nog)Ik denk dat mannen niet zo over persoonlijke dingen praten zoals vrouwen. Maar ik vind het toch belangrijk dat hij zijn beleving,gevoelens en meningen over bepaalde gedeeltes uit de Bijbel of naar God toe aan mij kan uiten. We hebben een dochter in huis die je later over God wil vertellen en ook in je dagelijkse doen en laten uit wil stralen dat het geloof in God belangrijk voor je is. Maar als je dit naar elkaar toe als man en vrouw al niet kan uiten, laat staan naarje kind toe. Of zie ik dat verkeerd? Ik heb mijn vader vroeger wel eens gevraagd hoe hij een relatie met God had. Hij kon dit niet vertellen. Ik was teleurgesteld. Ik was zoekende naar God en mijn vader kon niet vertellen hoe hij contact had met God. Mijn ouders zijn helaas erg van het wettische...ze doen alles volgens het boekje..maar voor de rest straalt er niks van ze uit. (dat heb ik erg gemist en wil daarom zelf open zijn) Zelf heb ik ontzettend spijt dat we in onze verkeringstijd nauwelijks bezig zijn geweest met het samen bidden en lezen. Want ik heb wel ervaren dat het niet vanzelf begint als je dan getrouwd bent (dat zeiden we in de verkeringstijd..we doen het wel als we getrouwd zijn) Nu is het nog zoeken naar elkaar in het geloof. Ik denk dat ik, juist omdat God zo belangrijk voor mij werd, teleurgesteld was dat hij hierin juist niet zo'n prater bleek te zijn. Maar nu ben ik blij dat we elke avond samen uit Gods Woord lezen en om de beurt danken. En dan ben ik degene die het meeste praat, hij luistert wel! Misschien ben ik meer van de praat en hij van de daad.

[Kena]

Ik denk dat het cultuur gebonden is. Van geboorte is mijn man niet Joods (hij is het bijna ) maar het lijkt als of hij die genen wel bezit. Mijn man is voor mij een open en vooral tot nu toe een door mij goed gelezen boek, die hopelijk nog láng niet uit is. Bij vreemden is hij open wanneer hij het wenst.

[aquafan500]

Kan ik goed praten met mijn partner?

Over het geloof, zekers.
Over het huishouden, soms slaande ruzie . (is dat ook praten?)
Over familie en vrienden, zijn we duidelijk tegenover elkaar.
Over grote aankopen, (zie het huishouden)
Over loyaliteit conflicten tussen werk en prive, hebben we soms pittige gesprekken.

Je ziet we hebben soms best wel moeilijke gesprekken, maar we zeggen iedere dag minstens 1 maal tegen elkaar dat we van de ander houden.